1=Szerokość geograficzna, 2=Długość geograficzna
Pomnik piętnastego południka w Stargardzie Szczecińskim

Długość geograficzna (ang. longitude; symbol λ) - jedna ze współrzędnych geograficznych, kąt dwuścienny zawarty między półpłaszczyzną południka 0 (południka przechodzącego przez obserwatorium astronomiczne w Greenwich), a półpłaszczyzną południka przechodzącego przez dany punkt na powierzchni Ziemi.

Punkty położone na półkuli wschodniej, czyli na wschód od południka 0° do 180°, mają długość geograficzną wschodnią (symbol E), czasem nazywaną też długością geograficzną dodatnią. Punkty położone na półkuli zachodniej, czyli na zachód od 0° do 180°, mają długość geograficzną zachodnią (symbol W), czyli ujemną. Wszystkie punkty położone na tym samym południku mają tą samą długość geograficzną.

W zależności od długości geograficznej, matematycznie można obliczać czas słoneczny miejscowy. Począwszy od południka 0°, w którym czas nosi nazwę czasu uniwersalnego (GMT) to:

Do obliczeń czasu:

W przeszłości dla wyznaczania długości geograficznej istotne było, od którego południka ją liczono. Wyznaczano ją m.in. od Ferro na Wyspach Kanaryjskich, Paryża, Rzymu i Pułkowa k. Petersburga. W 1911 Międzynarodowa Unia Geograficzna przyjęła za powszechnie obowiązujący południk przechodzący przez główny teleskop w Królewskim Obserwatorium Astronomicznym w Greenwich (dzielnica Londynu).

edytuj Historia

Fragment mapy Górnego Śląska z 1746 roku z oznaczeniami długości geograficznej obliczanej względem Ferro)

Marynarze i podróżnicy we wszystkich czasach starali się znaleźć sposoby na precyzyjne określenie długości geograficznej. Szerokość geograficzna była obliczana poprzez obserwacje przez kwadrant lub astrolabium poprzez pomiar położenia Słońca lub wybranych gwiazd, ale długość geograficzna nie dała się określić w podobny sposób. Amerigo Vespucci był prawdopodobnie pierwszym, który zaproponował rozwiązanie, poświęcając wiele czasu i sił na studiowanie problemu podczas swoich podróży po Nowym Świecie.

"Co do długości geograficznej, stwierdzam że napotkałem tak wiele trudności w jej określeniu i sprawiło mi wiele bólów by ustalić odległość wschód-zachód, które przemierzyłem. Efektem moich prac było to, że nie znalazłem nic lepszego do zrobienia niż obserwować w nocy koniunkcję jednej planety z inną, a zwłaszcza koniunkcję Księżyca z innymi planetami, ponieważ Księżyc jest szybszy w swoim obiegu niż jakakolwiek inna planeta. Porównałem swoje obserwacje z almanachem. Po wielu nocach prowadzenia eksperymentów, pewnej nocy 23 sierpnia 1499 miała miejsce koniunkcja Księżyca z Marsem, co według almanachu miało nastąpić o północy lub pół godziny wcześniej. I odkryłem że ... o północy pozycja Marsa była trzy i pół stopnia na wschód." [1]

Poprzez porównanie względnych pozycji Księżyca i Marsa z ich pozycjami oczekiwanymi, Vespucci był w stanie w prosty sposób wywnioskować swoje położenie co do długości geograficznej. Jednak jego metoda miała kilka ograniczeń: po pierwsze, wymagała wystąpienia specyficznego zjawiska astronomicznego (w tym wypadku, przejścia Marsa w tej samej rektascencji co Księżyc), i obserwator musiał porównać te dane z danymi z almanachu. Trzeba było również znać dokładny czas, co było trudne do ustalenia w dalekich krajach. Ostatecznie wymagało to stabilnej platformy obserwacyjnej, co było trudne na kołyszącym się statku na morzu.

W odróżnieniu od szerokości geograficznej, która posiada równik jako naturalny punkt zerowy (punkt odniesienia), nie istnieje taki punkt dla długości geograficznej. Zatem zerowy południk niebieski musi zostać wybrany umownie. brytyjscy kartografowie przez długi czas używali południka przechodzącego przez Greenwich w Londynie. Były jeszcze inne umowne takie południki np. El Hierro, Rzym, Kopenhaga, Jerozolima, Petersburg, Piza, Paryż, Filadelfia, czy Waszyngton. W 1884 International Meridian Conference zaakceptowała południk Greenwich jako uniwersalny południk zerowy.

Przypisy

  1. Vespucci, Amerigo. "Letter from Seville to Lorenzo di Pier Francesco de' Medici, 1500." Pohl, Frederick J. Amerigo Vespucci: Pilot Major. New York: Columbia University Press, 1945. 76-90. Page 80.

edytuj Zobacz też

HOT NEWS !

Bardzo optymistyczny początek na warszawskiej giełdzie. Pierwszą sesję w roku indeks WIG20 rozpoczął od prawie 4-procentowego wzrostu [Czytaj dalej...]


Miniony rok na rynku walut charakteryzował się bardzo dużą zmiennością - mówi dla Bankier.tv Marek Rogalski, analityk domu maklerskiego First International Traders. Jednak w odróżnieniu od giełdy w przypadku walut nie można powiedzieć, że rok 2008 był okresem złym - dodaje ekspert. [Czytaj dalej...]


Rok 2008 był niezwykły pod względem zmienności kursów walut na światowych rynkach. Także rozpoczynający się właśnie rok może przynieść wahania walut w szerokich przedziałach. Złoty powinien już w pierwszym kwartale odrobić cześć ostatnich strat. Dolar w pierwszej połowie roku może tracić do euro, ale w drugiej połowie trend się powinien odwrócić. [Czytaj dalej...]


Wprowadzanie wspólnej waluty na Słowacji przebiega sprawnie - uznała Komisja Europejska. Już prawie połowa mieszkańców tego kraju ma w portfelach banknoty i monety euro. [Czytaj dalej...]


Kurs złotego osłabił się w poniedziałek do dolara i jednocześnie umocnił wobec euro, przy umocnieniu waluty amerykańskiej na świecie. [Czytaj dalej...]

ca | de | en | es | fr | it | nl | no | pl | pt | ru | ro | fi |